2 دیدگاه

کلمه «ضرب» در قرآن و خشونت خانوادگی

احمد آل حسین

در ادامه بحث خشونت فیزیکی علیه زنان در قرآن، پژوهش ساده زیر در قرآن صورت گرفت:

58 مورد کلمه ضرب در 54 آیه از قرآن با حد اقل 8 معنی کلی بکار رفته است:

  1. معنی اول: مثال زدن (30 مورد): بقره 26- الرعد 17- ابراهیم 24 و25 و 45- نحل 74 و 75 و 76 و 112 – الاسراء 48 – الکهف 32 و 45 –  الحج 73 – النور 35 – فرقان 9 و 39 – یس 13 و 78 – عنکبوت 43 – الروم 28 و 58 – الزمر 27 و 29– الزخرف  17 و 57 و 58 – محمد 3 –  الحشر 21 – التحریم 10 و 11-

  2. معنی دوم: مسافرت کردن و یا به قصد امری عزیمت کردن (برای جهاد یا کسب روزی) (6 مورد): بقره 273- آل عمران 156 (منع جنگ با کسانی که اظهار صلح می کنند جهت کسب غنایم و تصاحب اموال) – النساء 94 و 104 – مائده 106 – المزمل 20

  3. کنش فیزیکی ضربتی و آنی (نه ضربه های مستمر که از آن تعبیر کتک زدن یا تنبیه کردن فیزیکی شود – «ضربه زدن» به چیزی یا کسی با «کتک زدن» کسی فرق می کند) (۹ مورد) (نکته در  همه ۹ مورد ذیل حتی همین کنش ضربتی به شکل استعاره آمده است و معنی فیزیکی از آن نمی شود): زدن عصای موسی بر سنگ و جوشیدن چشمه های دوازده گانه (جزو متشابهات یا داستانهای اسطوره ای برای بیان حقیقت است نه واقعیت عینی) – الاعراف 160 (مجددا زدن عصا بر سنگ) – الانفال 12 و 12 (دستور خدا به فرشتگان جهت تثبیت قدم مومنین در مبارزاتشان و ایجاد رعب و وحشت و ناتوانی در دل مخالفین، سپس به فرشتگان خطاب می کند «سپس بر بالای گردان هایشان بزنید و انگشتانشان را قطع نمایید » قطعا که فرشتگان توان انجام کار فیزیکی و عینی که ندارند و این استعاره ای به نظر می رسد در زبان عرب که یعنی ستمگران قدرت نقشه کشیدن و چاره جویی و عمل کردن نقشه هایشان را بنا به شرایط روانی (فرشتگان عوامل حیات و تطور طبیعی و اجتماعی – روانی) حاصل از مبارزه افراد عدالت جوی ثابت قدم و استوار از دست بدهند) – الانفال 50 (مجددا استعاره است که می گوید چون فرشتگان جان منکران حقیقت را می گیرند بر پشت و صورت آنها می زنند، یعنی آنان را به هوش می آورند و حقیقت را به ایشان می نمایند) – محمد 27 (مانند مورد قبل) – الشعراء 63 (زدن عصا به دریا جهت شکافتن آن – جزو متشابهات یا داستانها اسطوره ای قران است) – الصافات 93 (به غلط ترجمه ملانقطی شده است  که «ضربه ای با دست راست بر پیکر بت ها زد»، هر کس می تواند به پرسد چگونه یک ضربه می توان به چند بت هم زمان زد و چرا اصلا باید قران دست راست ابراهیم را ذکر می کرد، چه فرقی می کرد اگر با دست چپ آن ضربه را وارد می کرد تا بت ها بشکند؛ این هم ناشی از عدم درک استعاره های عربی است. با ایمان و اطمینان به بت های آنها ضربه وارد کرد یا به عبارت امروزی مشروعیت آنان را درهم شکست) – محمد 4 (ضرب الرقاب هم استعاره دیگری است دراین آیه در مورد جنگ آورده شده است که ترجمه تحت الفظی موجود می گوید «چون آنان را در میدان جنگ ملاقات کردید گردانهایشان را بزنید تا غلبه کنید» ؛ هر کس می داند چنین چیزی ممکن نیست. دشمن در جنگ نایستاده تا کسی گردنش را بزند. این حکم در مورد اسرا نیست چون می گوید تا غلبه کنید و بعد بلافاصله می گوید اسرا را در ازای غرامت جنگی آزاد کنید، کسی نیست بپرسد چگونه می شود در جنگ گردن زد تا پیروز شد- ضرب الرقاب نیز قاعدتا استعاره است از به قصد ناتوان کردن دشمن از تصمیم گیری جنگیدن و یا شاید بتوان گفت منظور این است که رئوس تصمیم گیری و سران یا رهبران جنگی آنان را در میدان نبرد هدف بگیرید).

  4. معنی چهارم: تعیین سرنوشت یا تعیین تکلیف کردن (4 مورد): البقره 61 (به سرنوشت بیچارگی و ذلت دچارشدن) – آل عمران 112 و 112 (سرنوشت ذلت دچار شدن) – کهف 11 ( ترجمه تحت اللفظی «در گوششان چندین سال ماندن در غار را زدیم» به راحتی متوجه می شوید که کلمه ضرب استعاره است یعنی مقدر کردیم چند سالی در غار بمانند)

  5. معنی پنجم: بازکردن مسیر، مشخص کردن راه (1 مورد): طه 77 (در دریا برایشان راهی بزن یا راهی باز کن) –

  6. معنی ششم: دست بر داشتن، دریغ کردن  (1 مورد): الزخرف 5 (آیا از دادن این یادآوری ها هم به  شما دریغ کنیم یا دست برداریم)

  7. معنی هفتم: جدا کردن، جدایی افکندن (2 مورد): الرعد 17 (خدا حق را از باطل جدا می کند) – الحدید 13 (بین منافقین و مومنین دیواری جدایی کننده با دری کوچک بین ایندوست)

  8. معنی هشتم: اعمال کردن یا بکار بردن (3 مورد): ص 44 (در مورد ایوب می گوید گیاهانی را بگیر و در درمان بیماریت بکار ببر ولی مترجمین باسواد ما کلمه ضرب را به معنی زدن فیزیکی دانسته و چون مشخص نیست باید گیاهان را به چه کسی بزند از داستانهای توراتی در مورد ایوب استفاده کرده گفته اند باید به همسرش را تا ترکه بزند درحالیکه هیچ نشانه ای از همسر وی در این میان نیست) – النور 31 و 31 (بکار بردن پوشش برای پوشاندن سینه ها و بکار بردن پاها برای نمایش زیبایی) – بقره ۷۳ (مربوط می شود به مسأله درخواست ذبح گاو توسط خدا به بنی اسرائیل و ایراد های آنان که در انجام اینکار می خواستند نهایت وسواس را بکاربرند تا انجام یک حکم شرعی نمادین توسط ایشان به نهایت دقیق باشد و سپس مسئله قتلی که در بین آنان صورت گرفته بود و به راحتی از تشخیص قاتلین و علل و عاملین آن طفره می رفتند و انگشت اتهام به یکدیگر دراز می نمودند. سپس قرآن این دو مسئله را کنار هم می گذارد و بنیادگرایی بنی اسرائیل در زمان موسی را به زیر سوال می برد و بعد از ذکر داستان ذبح گاو  و اعمال آن به داستان قتل می گوید اگر دقت و وسواس در انجام احکام عبادی را نسبت به مسائل حقوقی و حقیقی می داشتید حیاتتان به خطر نمی افتاد.  چنین آیه زیبایی که بنیادگرایی مذهبی را  با مثال عینی تعریف کرده و به زیر سوال می برد باز قربانی جهل مترجمین و مفسرین شده و در ترجمه ای مبتنی بر خرافات از خود جمله ساخته اند که خدا گفته اجزای گاو را بر بدن مقتول بزنند تا زنده شود!!)

تنها آیه باقی مانده همان النساء 34 است. هیچ کجا ی قرآن ضرب به معنی کتک زدن یا تنبیه بدنی نیامده. یا این معنی از کلمه ضرب معمول نبوده است یا قران در هیچ جای دیگر از این کلمه برای بیان آن معنی استفاده نکرده است. حال شما خود قضاوت کنید آیا با توجه به معانی فوق باید برای کلمه ضرب در این آیه معنی کتک زدن یا زدن فیزیکی قائل شد یا نه یا باید دید چه معنی دیگری می تواند به آن نسبت داده شود که با منطق و جهت گیری قران منطبق باشد. بررسی فوق نظر ابراز شده در مقاله «آیا قران می گوید زن را باید زد» تایید می کند و معنی هفتم یعنی جدا کردن یا جدا شدن یا ترک موقتی (با توجه به آیه بعدی) به نظر نزدیک ترین معنی به مقصود آیه می آید.

توجه: این پژوهش در مراحل بعدی طی جریان یک مباحثه کتبی با آقای بنی صدر تکمیل شد و برای این نویسنده پرونده این معما تقریبا بسته شده است. علاقه مندان می توانند به لینک های زیر مراجعه فرمایند:

ضمیمه الف: آیا قرآن می گوید زن را باید زد؟

ضمیمه ب:پاسخ به یک سوال در باب کتک زدن زنان در قرآن

ضمیمه ج: آیه های قرآنی حاوی کلمه ضرب:

ِنَّ اللَّهَ لا يَستَحيۦ أَن يَضرِبَ مَثَلًا ما بَعوضَةً فَما فَوقَها فَأَمَّا الَّذينَ ءامَنوا فَيَعلَمونَ أَنَّهُ الحَقُّ مِن رَبِّهِم وَأَمَّا الَّذينَ كَفَروا فَيَقولونَ ماذا أَرادَ اللَّهُ بِهٰذا مَثَلًا يُضِلُّ بِهِ كَثيرًا وَيَهدى بِهِ كَثيرًا وَما يُضِلُّ بِهِ إِلَّا الفٰسِقينَ ﴿البقرة: ٢٦﴾

وَإِذِ استَسقىٰ موسىٰ لِقَومِهِ فَقُلنَا اضرِب بِعَصاكَ الحَجَرَ فَانفَجَرَت مِنهُ اثنَتا عَشرَةَ عَينًا قَد عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشرَبَهُم كُلوا وَاشرَبوا مِن رِزقِ اللَّهِ وَلا تَعثَوا فِى الأَرضِ مُفسِدينَ ﴿البقرة: ٦٠﴾

وَإِذ قُلتُم يٰموسىٰ لَن نَصبِرَ عَلىٰ طَعامٍ وٰحِدٍ فَادعُ لَنا رَبَّكَ يُخرِج لَنا مِمّا تُنبِتُ الأَرضُ مِن بَقلِها وَقِثّائِها وَفومِها وَعَدَسِها وَبَصَلِها قالَ أَتَستَبدِلونَ الَّذى هُوَ أَدنىٰ بِالَّذى هُوَ خَيرٌ اهبِطوا مِصرًا فَإِنَّ لَكُم ما سَأَلتُم وَضُرِبَت عَلَيهِمُ الذِّلَّةُ وَالمَسكَنَةُ وَباءو بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ ذٰلِكَ بِأَنَّهُم كانوا يَكفُرونَ بِـٔايٰتِ اللَّهِ وَيَقتُلونَ النَّبِيّۦنَ بِغَيرِ الحَقِّ ذٰلِكَ بِما عَصَوا وَكانوا يَعتَدونَ ﴿البقرة: ٦١﴾

فَقُلنَا اضرِبوهُ بِبَعضِها كَذٰلِكَ يُحىِ اللَّهُ المَوتىٰ وَيُريكُم ءايٰتِهِ لَعَلَّكُم تَعقِلونَ ﴿البقرة: ٧٣﴾

لِلفُقَراءِ الَّذينَ أُحصِروا فى سَبيلِ اللَّهِ لا يَستَطيعونَ ضَربًا فِى الأَرضِ يَحسَبُهُمُ الجاهِلُ أَغنِياءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعرِفُهُم بِسيمٰهُم لا يَسـَٔلونَ النّاسَ إِلحافًا وَما تُنفِقوا مِن خَيرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَليمٌ ﴿البقرة: ٢٧٣﴾

ضُرِبَت عَلَيهِمُ الذِّلَّةُ أَينَ ما ثُقِفوا إِلّا بِحَبلٍ مِنَ اللَّهِ وَحَبلٍ مِنَ النّاسِ وَباءو بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَضُرِبَت عَلَيهِمُ المَسكَنَةُ ذٰلِكَ بِأَنَّهُم كانوا يَكفُرونَ بِـٔايٰتِ اللَّهِ وَيَقتُلونَ الأَنبِياءَ بِغَيرِ حَقٍّ ذٰلِكَ بِما عَصَوا وَكانوا يَعتَدونَ ﴿آل عمران: ١١٢﴾

يٰأَيُّهَا الَّذينَ ءامَنوا لا تَكونوا كَالَّذينَ كَفَروا وَقالوا لِإِخوٰنِهِم إِذا ضَرَبوا فِى الأَرضِ أَو كانوا غُزًّى لَو كانوا عِندَنا ما ماتوا وَما قُتِلوا لِيَجعَلَ اللَّهُ ذٰلِكَ حَسرَةً فى قُلوبِهِم وَاللَّهُ يُحيۦ وَيُميتُ وَاللَّهُ بِما تَعمَلونَ بَصيرٌ ﴿آل عمران: ١٥٦﴾

الرِّجالُ قَوّٰمونَ عَلَى النِّساءِ بِما فَضَّلَ اللَّهُ بَعضَهُم عَلىٰ بَعضٍ وَبِما أَنفَقوا مِن أَموٰلِهِم فَالصّٰلِحٰتُ قٰنِتٰتٌ حٰفِظٰتٌ لِلغَيبِ بِما حَفِظَ اللَّهُ وَالّٰتى تَخافونَ نُشوزَهُنَّ فَعِظوهُنَّ وَاهجُروهُنَّ فِى المَضاجِعِ وَاضرِبوهُنَّ فَإِن أَطَعنَكُم فَلا تَبغوا عَلَيهِنَّ سَبيلًا إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيًّا كَبيرًا ﴿النساء: ٣٤﴾

يٰأَيُّهَا الَّذينَ ءامَنوا إِذا ضَرَبتُم فى سَبيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنوا وَلا تَقولوا لِمَن أَلقىٰ إِلَيكُمُ السَّلٰمَ لَستَ مُؤمِنًا تَبتَغونَ عَرَضَ الحَيوٰةِ الدُّنيا فَعِندَ اللَّهِ مَغانِمُ كَثيرَةٌ كَذٰلِكَ كُنتُم مِن قَبلُ فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيكُم فَتَبَيَّنوا إِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعمَلونَ خَبيرًا ﴿النساء: ٩٤﴾

وَإِذا ضَرَبتُم فِى الأَرضِ فَلَيسَ عَلَيكُم جُناحٌ أَن تَقصُروا مِنَ الصَّلوٰةِ إِن خِفتُم أَن يَفتِنَكُمُ الَّذينَ كَفَروا إِنَّ الكٰفِرينَ كانوا لَكُم عَدُوًّا مُبينًا ﴿النساء: ١٠١﴾

يٰأَيُّهَا الَّذينَ ءامَنوا شَهٰدَةُ بَينِكُم إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ المَوتُ حينَ الوَصِيَّةِ اثنانِ ذَوا عَدلٍ مِنكُم أَو ءاخَرانِ مِن غَيرِكُم إِن أَنتُم ضَرَبتُم فِى الأَرضِ فَأَصٰبَتكُم مُصيبَةُ المَوتِ تَحبِسونَهُما مِن بَعدِ الصَّلوٰةِ فَيُقسِمانِ بِاللَّهِ إِنِ ارتَبتُم لا نَشتَرى بِهِ ثَمَنًا وَلَو كانَ ذا قُربىٰ وَلا نَكتُمُ شَهٰدَةَ اللَّهِ إِنّا إِذًا لَمِنَ الءاثِمينَ ﴿المائدة: ١٠٦﴾

وَقَطَّعنٰهُمُ اثنَتَى عَشرَةَ أَسباطًا أُمَمًا وَأَوحَينا إِلىٰ موسىٰ إِذِ استَسقىٰهُ قَومُهُ أَنِ اضرِب بِعَصاكَ الحَجَرَ فَانبَجَسَت مِنهُ اثنَتا عَشرَةَ عَينًا قَد عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشرَبَهُم وَظَلَّلنا عَلَيهِمُ الغَمٰمَ وَأَنزَلنا عَلَيهِمُ المَنَّ وَالسَّلوىٰ كُلوا مِن طَيِّبٰتِ ما رَزَقنٰكُم وَما ظَلَمونا وَلٰكِن كانوا أَنفُسَهُم يَظلِمونَ ﴿الأعراف: ١٦٠﴾

إِذ يوحى رَبُّكَ إِلَى المَلٰئِكَةِ أَنّى مَعَكُم فَثَبِّتُوا الَّذينَ ءامَنوا سَأُلقى فى قُلوبِ الَّذينَ كَفَرُوا الرُّعبَ فَاضرِبوا فَوقَ الأَعناقِ وَاضرِبوا مِنهُم كُلَّ بَنانٍ ﴿الأنفال: ١٢﴾

وَلَو تَرىٰ إِذ يَتَوَفَّى الَّذينَ كَفَرُوا المَلٰئِكَةُ يَضرِبونَ وُجوهَهُم وَأَدبٰرَهُم وَذوقوا عَذابَ الحَريقِ ﴿الأنفال: ٥٠﴾

أَنزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَسالَت أَودِيَةٌ بِقَدَرِها فَاحتَمَلَ السَّيلُ زَبَدًا رابِيًا وَمِمّا يوقِدونَ عَلَيهِ فِى النّارِ ابتِغاءَ حِليَةٍ أَو مَتٰعٍ زَبَدٌ مِثلُهُ كَذٰلِكَ يَضرِبُ اللَّهُ الحَقَّ وَالبٰطِلَ فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذهَبُ جُفاءً وَأَمّا ما يَنفَعُ النّاسَ فَيَمكُثُ فِى الأَرضِ كَذٰلِكَ يَضرِبُ اللَّهُ الأَمثالَ ﴿الرعد: ١٧﴾

أَلَم تَرَ كَيفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصلُها ثابِتٌ وَفَرعُها فِى السَّماءِ ﴿إبراهيم: ٢٤﴾

تُؤتى أُكُلَها كُلَّ حينٍ بِإِذنِ رَبِّها وَيَضرِبُ اللَّهُ الأَمثالَ لِلنّاسِ لَعَلَّهُم يَتَذَكَّرونَ ﴿إبراهيم: ٢٥﴾

وَسَكَنتُم فى مَسٰكِنِ الَّذينَ ظَلَموا أَنفُسَهُم وَتَبَيَّنَ لَكُم كَيفَ فَعَلنا بِهِم وَضَرَبنا لَكُمُ الأَمثالَ ﴿إبراهيم: ٤٥﴾

فَلا تَضرِبوا لِلَّهِ الأَمثالَ إِنَّ اللَّهَ يَعلَمُ وَأَنتُم لا تَعلَمونَ ﴿النحل: ٧٤﴾

ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبدًا مَملوكًا لا يَقدِرُ عَلىٰ شَيءٍ وَمَن رَزَقنٰهُ مِنّا رِزقًا حَسَنًا فَهُوَ يُنفِقُ مِنهُ سِرًّا وَجَهرًا هَل يَستَوۥنَ الحَمدُ لِلَّهِ بَل أَكثَرُهُم لا يَعلَمونَ ﴿النحل: ٧٥﴾

وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَجُلَينِ أَحَدُهُما أَبكَمُ لا يَقدِرُ عَلىٰ شَيءٍ وَهُوَ كَلٌّ عَلىٰ مَولىٰهُ أَينَما يُوَجِّههُ لا يَأتِ بِخَيرٍ هَل يَستَوى هُوَ وَمَن يَأمُرُ بِالعَدلِ وَهُوَ عَلىٰ صِرٰطٍ مُستَقيمٍ ﴿النحل: ٧٦﴾

وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا قَريَةً كانَت ءامِنَةً مُطمَئِنَّةً يَأتيها رِزقُها رَغَدًا مِن كُلِّ مَكانٍ فَكَفَرَت بِأَنعُمِ اللَّهِ فَأَذٰقَهَا اللَّهُ لِباسَ الجوعِ وَالخَوفِ بِما كانوا يَصنَعونَ ﴿النحل: ١١٢﴾

انظُر كَيفَ ضَرَبوا لَكَ الأَمثالَ فَضَلّوا فَلا يَستَطيعونَ سَبيلًا ﴿الإسراء: ٤٨﴾

فَضَرَبنا عَلىٰ ءاذانِهِم فِى الكَهفِ سِنينَ عَدَدًا ﴿الكهف: ١١﴾

وَاضرِب لَهُم مَثَلًا رَجُلَينِ جَعَلنا لِأَحَدِهِما جَنَّتَينِ مِن أَعنٰبٍ وَحَفَفنٰهُما بِنَخلٍ وَجَعَلنا بَينَهُما زَرعًا ﴿الكهف: ٣٢﴾

وَاضرِب لَهُم مَثَلَ الحَيوٰةِ الدُّنيا كَماءٍ أَنزَلنٰهُ مِنَ السَّماءِ فَاختَلَطَ بِهِ نَباتُ الأَرضِ فَأَصبَحَ هَشيمًا تَذروهُ الرِّيٰحُ وَكانَ اللَّهُ عَلىٰ كُلِّ شَيءٍ مُقتَدِرًا ﴿الكهف: ٤٥﴾

وَلَقَد أَوحَينا إِلىٰ موسىٰ أَن أَسرِ بِعِبادى فَاضرِب لَهُم طَريقًا فِى البَحرِ يَبَسًا لا تَخٰفُ دَرَكًا وَلا تَخشىٰ ﴿طه: ٧٧﴾

يٰأَيُّهَا النّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاستَمِعوا لَهُ إِنَّ الَّذينَ تَدعونَ مِن دونِ اللَّهِ لَن يَخلُقوا ذُبابًا وَلَوِ اجتَمَعوا لَهُ وَإِن يَسلُبهُمُ الذُّبابُ شَيـًٔا لا يَستَنقِذوهُ مِنهُ ضَعُفَ الطّالِبُ وَالمَطلوبُ ﴿الحج: ٧٣﴾

وَقُل لِلمُؤمِنٰتِ يَغضُضنَ مِن أَبصٰرِهِنَّ وَيَحفَظنَ فُروجَهُنَّ وَلا يُبدينَ زينَتَهُنَّ إِلّا ما ظَهَرَ مِنها وَليَضرِبنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلىٰ جُيوبِهِنَّ وَلا يُبدينَ زينَتَهُنَّ إِلّا لِبُعولَتِهِنَّ أَو ءابائِهِنَّ أَو ءاباءِ بُعولَتِهِنَّ أَو أَبنائِهِنَّ أَو أَبناءِ بُعولَتِهِنَّ أَو إِخوٰنِهِنَّ أَو بَنى إِخوٰنِهِنَّ أَو بَنى أَخَوٰتِهِنَّ أَو نِسائِهِنَّ أَو ما مَلَكَت أَيمٰنُهُنَّ أَوِ التّٰبِعينَ غَيرِ أُولِى الإِربَةِ مِنَ الرِّجالِ أَوِ الطِّفلِ الَّذينَ لَم يَظهَروا عَلىٰ عَورٰتِ النِّساءِ وَلا يَضرِبنَ بِأَرجُلِهِنَّ لِيُعلَمَ ما يُخفينَ مِن زينَتِهِنَّ وَتوبوا إِلَى اللَّهِ جَميعًا أَيُّهَ المُؤمِنونَ لَعَلَّكُم تُفلِحونَ ﴿النور: ٣١﴾

اللَّهُ نورُ السَّمٰوٰتِ وَالأَرضِ مَثَلُ نورِهِ كَمِشكوٰةٍ فيها مِصباحٌ المِصباحُ فى زُجاجَةٍ الزُّجاجَةُ كَأَنَّها كَوكَبٌ دُرِّىٌّ يوقَدُ مِن شَجَرَةٍ مُبٰرَكَةٍ زَيتونَةٍ لا شَرقِيَّةٍ وَلا غَربِيَّةٍ يَكادُ زَيتُها يُضيءُ وَلَو لَم تَمسَسهُ نارٌ نورٌ عَلىٰ نورٍ يَهدِى اللَّهُ لِنورِهِ مَن يَشاءُ وَيَضرِبُ اللَّهُ الأَمثٰلَ لِلنّاسِ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيءٍ عَليمٌ ﴿النور: ٣٥﴾

انظُر كَيفَ ضَرَبوا لَكَ الأَمثٰلَ فَضَلّوا فَلا يَستَطيعونَ سَبيلًا ﴿الفرقان: ٩﴾

وَكُلًّا ضَرَبنا لَهُ الأَمثٰلَ وَكُلًّا تَبَّرنا تَتبيرًا ﴿الفرقان: ٣٩﴾

فَأَوحَينا إِلىٰ موسىٰ أَنِ اضرِب بِعَصاكَ البَحرَ فَانفَلَقَ فَكانَ كُلُّ فِرقٍ كَالطَّودِ العَظيمِ ﴿الشعراء: ٦٣﴾

وَتِلكَ الأَمثٰلُ نَضرِبُها لِلنّاسِ وَما يَعقِلُها إِلَّا العٰلِمونَ ﴿العنكبوت: ٤٣﴾

ضَرَبَ لَكُم مَثَلًا مِن أَنفُسِكُم هَل لَكُم مِن ما مَلَكَت أَيمٰنُكُم مِن شُرَكاءَ فى ما رَزَقنٰكُم فَأَنتُم فيهِ سَواءٌ تَخافونَهُم كَخيفَتِكُم أَنفُسَكُم كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الءايٰتِ لِقَومٍ يَعقِلونَ ﴿الروم: ٢٨﴾

وَلَقَد ضَرَبنا لِلنّاسِ فى هٰذَا القُرءانِ مِن كُلِّ مَثَلٍ وَلَئِن جِئتَهُم بِـٔايَةٍ لَيَقولَنَّ الَّذينَ كَفَروا إِن أَنتُم إِلّا مُبطِلونَ ﴿الروم: ٥٨﴾

وَاضرِب لَهُم مَثَلًا أَصحٰبَ القَريَةِ إِذ جاءَهَا المُرسَلونَ ﴿يس: ١٣﴾

وَضَرَبَ لَنا مَثَلًا وَنَسِىَ خَلقَهُ قالَ مَن يُحىِ العِظٰمَ وَهِىَ رَميمٌ ﴿يس: ٧٨﴾

فَراغَ عَلَيهِم ضَربًا بِاليَمينِ ﴿الصافات: ٩٣﴾

وَخُذ بِيَدِكَ ضِغثًا فَاضرِب بِهِ وَلا تَحنَث إِنّا وَجَدنٰهُ صابِرًا نِعمَ العَبدُ إِنَّهُ أَوّابٌ ﴿ص: ٤٤﴾

وَلَقَد ضَرَبنا لِلنّاسِ فى هٰذَا القُرءانِ مِن كُلِّ مَثَلٍ لَعَلَّهُم يَتَذَكَّرونَ ﴿الزمر: ٢٧﴾

ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَجُلًا فيهِ شُرَكاءُ مُتَشٰكِسونَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِرَجُلٍ هَل يَستَوِيانِ مَثَلًا الحَمدُ لِلَّهِ بَل أَكثَرُهُم لا يَعلَمونَ ﴿الزمر: ٢٩﴾

أَفَنَضرِبُ عَنكُمُ الذِّكرَ صَفحًا أَن كُنتُم قَومًا مُسرِفينَ ﴿الزخرف: ٥﴾

وَإِذا بُشِّرَ أَحَدُهُم بِما ضَرَبَ لِلرَّحمٰنِ مَثَلًا ظَلَّ وَجهُهُ مُسوَدًّا وَهُوَ كَظيمٌ ﴿الزخرف: ١٧﴾

وَلَمّا ضُرِبَ ابنُ مَريَمَ مَثَلًا إِذا قَومُكَ مِنهُ يَصِدّونَ ﴿الزخرف: ٥٧﴾

وَقالوا ءَأٰلِهَتُنا خَيرٌ أَم هُوَ ما ضَرَبوهُ لَكَ إِلّا جَدَلًا بَل هُم قَومٌ خَصِمونَ ﴿الزخرف: ٥٨﴾

ذٰلِكَ بِأَنَّ الَّذينَ كَفَرُوا اتَّبَعُوا البٰطِلَ وَأَنَّ الَّذينَ ءامَنُوا اتَّبَعُوا الحَقَّ مِن رَبِّهِم كَذٰلِكَ يَضرِبُ اللَّهُ لِلنّاسِ أَمثٰلَهُم ﴿محمد: ٣﴾

فَإِذا لَقيتُمُ الَّذينَ كَفَروا فَضَربَ الرِّقابِ حَتّىٰ إِذا أَثخَنتُموهُم فَشُدُّوا الوَثاقَ فَإِمّا مَنًّا بَعدُ وَإِمّا فِداءً حَتّىٰ تَضَعَ الحَربُ أَوزارَها ذٰلِكَ وَلَو يَشاءُ اللَّهُ لَانتَصَرَ مِنهُم وَلٰكِن لِيَبلُوَا۟ بَعضَكُم بِبَعضٍ وَالَّذينَ قُتِلوا فى سَبيلِ اللَّهِ فَلَن يُضِلَّ أَعمٰلَهُم ﴿محمد: ٤﴾

فَكَيفَ إِذا تَوَفَّتهُمُ المَلٰئِكَةُ يَضرِبونَ وُجوهَهُم وَأَدبٰرَهُم ﴿محمد: ٢٧﴾

يَومَ يَقولُ المُنٰفِقونَ وَالمُنٰفِقٰتُ لِلَّذينَ ءامَنُوا انظُرونا نَقتَبِس مِن نورِكُم قيلَ ارجِعوا وَراءَكُم فَالتَمِسوا نورًا فَضُرِبَ بَينَهُم بِسورٍ لَهُ بابٌ باطِنُهُ فيهِ الرَّحمَةُ وَظٰهِرُهُ مِن قِبَلِهِ العَذابُ ﴿الحديد: ١٣﴾

لَو أَنزَلنا هٰذَا القُرءانَ عَلىٰ جَبَلٍ لَرَأَيتَهُ خٰشِعًا مُتَصَدِّعًا مِن خَشيَةِ اللَّهِ وَتِلكَ الأَمثٰلُ نَضرِبُها لِلنّاسِ لَعَلَّهُم يَتَفَكَّرونَ ﴿الحشر: ٢١﴾

ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذينَ كَفَرُوا امرَأَتَ نوحٍ وَامرَأَتَ لوطٍ كانَتا تَحتَ عَبدَينِ مِن عِبادِنا صٰلِحَينِ فَخانَتاهُما فَلَم يُغنِيا عَنهُما مِنَ اللَّهِ شَيـًٔا وَقيلَ ادخُلَا النّارَ مَعَ الدّٰخِلينَ ﴿التحريم: ١٠﴾

وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذينَ ءامَنُوا امرَأَتَ فِرعَونَ إِذ قالَت رَبِّ ابنِ لى عِندَكَ بَيتًا فِى الجَنَّةِ وَنَجِّنى مِن فِرعَونَ وَعَمَلِهِ وَنَجِّنى مِنَ القَومِ الظّٰلِمينَ ﴿التحريم: ١١﴾

إِنَّ رَبَّكَ يَعلَمُ أَنَّكَ تَقومُ أَدنىٰ مِن ثُلُثَىِ الَّيلِ وَنِصفَهُ وَثُلُثَهُ وَطائِفَةٌ مِنَ الَّذينَ مَعَكَ وَاللَّهُ يُقَدِّرُ الَّيلَ وَالنَّهارَ عَلِمَ أَن لَن تُحصوهُ فَتابَ عَلَيكُم فَاقرَءوا ما تَيَسَّرَ مِنَ القُرءانِ عَلِمَ أَن سَيَكونُ مِنكُم مَرضىٰ وَءاخَرونَ يَضرِبونَ فِى الأَرضِ يَبتَغونَ مِن فَضلِ اللَّهِ وَءاخَرونَ يُقٰتِلونَ فى سَبيلِ اللَّهِ فَاقرَءوا ما تَيَسَّرَ مِنهُ وَأَقيمُوا الصَّلوٰةَ وَءاتُوا الزَّكوٰةَ وَأَقرِضُوا اللَّهَ قَرضًا حَسَنًا وَما تُقَدِّموا لِأَنفُسِكُم مِن خَيرٍ تَجِدوهُ عِندَ اللَّهِ هُوَ خَيرًا وَأَعظَمَ أَجرًا وَاستَغفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفورٌ رَحيمٌ ﴿المزّمِّل: ٢٠﴾

Advertisements

2 دیدگاه برای “کلمه «ضرب» در قرآن و خشونت خانوادگی

  1. […] با کافران روبرو شدید پس بر گردنها زنید!! همانطور که در نوشته های دیگر آورده ایم در حداقل هشت معنی مختلف در قرآن بکار رفته و […]

پاسخی بگذارید

Please log in using one of these methods to post your comment:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: